έτσι πέρασε ο γεναρης ........

Κάποιες μέρες …..

                                Φωτογραφίζω τις έμμονες μου ,

                                Γίνομαι μαρτυράς βίαιων γεγονότων, σαν την χθεσινή παγωμένη μέρα, αλλά αυτό που είδα με πάγωσε περισσότερο,  

                                Σκορπάω το βλέμμα μου,

                                Παρακολουθώ την παλιά τέχνη , χάνομε για ώρες σε νεκρές αίθουσες  ,

                                Τριγυρνάω σαν τουρίστας στην πόλη ,

                                

Κάποιες νύχτες ….

                                Μοιράζομαι το μονό  κρεβάτι μου,

                                Ανοίγω βιβλία και τα κλείνω στην δεύτερη σελίδα ,

                                Πιάνω τον εαυτό μου να βλέπει τηλεόραση,

                                Ονειρεύομαι  παράξενους ανθρώπους ,

Στα διαλείμματα….

                                Βρίσκομαι στην Αφρική την εποχή του 60 ,αρχές ,

                                Την εποχή των επαναστάσεων για ανεξαρτησία ,

                                Από το Κονγκό μέχρι τη Μαδαγασκάρη , κι από το Σουδάν μέχρι τη Ναμίμπια .

Υ.γ . τα μεσημέρια στο τραπέζι μου πάντα υπάρχει κάτι να μοιραστώ με  τους φίλους .  

μια τυχαία βροχερή μέρα σαν την χθεσινή

Είναι κάτι μέρες σαν  την χθεσινή που αγαπώ την Αθήνα. Πρώτη στάση στο Κολωνάκι σε ένα υπόστεγο λόγο έντονης βροχόπτωσης παρέα με άλλους οδοιπόρους και με έμπορους ομπρελών , στο διάλειμμα της βροχής βολτάρω στη σκουφά , είχα πολλούς μήνες να πετύχω βροχερή μέρα στην Αθήνα, είναι ωραίο θέαμα να βλέπεις τους περαστικούς , στη Σόλωνος μια στάση να αγοράσω ένα ξένο  περιοδικό με εξώφυλλο τη ‘’ lady gaga ‘’ , παρακάτω μπαίνω στην πολιτεία στο παιδικό τμήμα πρώτα για κάποια δωράκια , μετά στον ημιώροφο χαζεύω βιβλία για ζωγραφική και φωτογραφία , η βροχή έχει δυναμώσει , παρατείνω την παραμονή μου και αγοράζω μερικά βιβλία ακόμη , στο δεύτερο διάλειμμα της βροχής  επισκέπτομαι ένα πολυκατάστημα στο κέντρο , βγαίνω σχεδόν αμέσως  , το άτομο που ήθελα να βρω είναι δίπλα σε ένα εστιατόριο , τα λέμε για κάνα τεταρτακι όσο διαρκεί το διάλειμμα του , και συνεχίζω στην Αίολου , σε ένα στενό μικρό δρομάκι σε ένα μεζεδοπωλειο κρυμμένο από τους περαστικούς , είναι το σημείο συνάντησης με τους δυο φίλους και την φίλη μας , ένας ελληνικός σκέτος μέχρι να έρθουν και οι άλλοι , μουσικές λαϊκές  και κόσμος της καθημερινότητας που τα πίνει με τα τη δουλεία του, η βροχή δυνάμωσε για τα καλά ,  τσιπούρα και μεζεδάκια  μας  έφτιαχναν το κεφάλι και το στομάχι , νύχτωσε αλλά δεν λέγαμε να φύγουμε ……κάποιοι έφυγαν νέο πρόσωπο στην παρέα προστέθηκε  και συνεχίσαμε για το παλιό μας στέκι το μπαράκι λίγο πιο πάνω , νωρίς ακόμη , είχε όσο κόσμο έπρεπε , συνεχίσαμε με μπύρα  , ο φίλος είχε φτιαχτεί άσχημα , δεν ξέραμε τι να κάνουμε , να κάτσουμε η να φύγουμε, ένας νέος φίλος ήρθε  η παρέα ανανεώθηκε αλλά είχαμε και απώλειες , οι μουσικές γιορτινές  και η ατμόσφαιρα χαρούμενη , στο διάδρομο για την τουαλέτα τα βλέμματα μας συναντήθηκαν ξανά μετά από καιρό , στην επόμενη προσπάθεια να πάω τουαλέτα μου μίλησες , δεν θυμάσαι από πού με ξέρεις …..ούτε κι εγώ θυμάμαι ….. έφτασα σπίτι πολύ αργά κουρασμένος από το ποτό ,αλλά με ευχάριστη  διάθεση έπεσα στο κρεβάτι σχεδόν γεμάτος , εικόνες , μυρωδιές , πρόσωπα , λέξεις , φράσεις και αλκοόλ …… 

tapes n tapes

jan saudek

monk thelonious

songs ohia

a new start

prwines skepseis

tis meres me liakada kai kruo , exw mia melagxoliki diathesi , san apotoma episian ta krua , autos o ilios me kriwnei ....

Spain - "Untitled #1" @ the Echo 11/29/07

α-τιτλο

katerina gogou

μολις ξυπνησα.....

11:05 ξύπνησα να πάω τουαλέτα , επέστρεψα στο κρεβάτι και έπιασα το βιβλίο ‘’το ταξίδι στο δρόμο του μεταξιού με τον Συαντζανγκ’’ , ένας μονάχος βουδιστής κινέζος τον 7^ο αιώνα αποφασίζει να ταξιδέψει μέχρι την Ινδία για να γνωρίσει ότι έχει σχέση με τον βουδισμό, ένα ταξίδι 15 χρόνων με πολύ δύσκολες και αντίξοες συνθήκες ,  γεμάτο εμπειρίες και γνώση . ένα τηλεφώνημα με διακόπτει από την ανάγνωση, είναι ευχάριστο , είναι μια γιορτή σήμερα που σχεδόν πάντα ξεχνάω , αδικαιολόγητος αισθάνομαι . φτιάχνω ένα καφεδάκι και ξεφυλλίζω ένα φρη πρες , διαβάζω το εντιτοριαλ, τα καλλιτεχνικά πράγματα που θα γίνουν σ’ αυτήν την ταλαίπωρη πόλη  και την συνέντευξη ενός νέου παιδιού καλλιτέχνη ‘’the golden kid’’όπως τον αποκαλούν , πρόσωπο γνωστό στα μέρη που συχνάζω. Ένα κουτάκι σπίρτα πάνω στο γραφείο , κόκκινο, από ένα μπαρ στα Εξάρχεια, έχει μείνει να μου θυμίζει το όλα είναι ένα βήμα πριν να καούν , και δίπλα με περιμένει ένα σακουλάκι με βολβούς που αγόρασα χθες για να τους φυτέψω ,κρόκους  και ίριδες , το ρολοι στο pc δειχνει 12:19 …….

mesimeri kapou sti gi ....

wra 3:17 stin kouzina psinete to fagito , dipla mou ena pagaki liwnei apo tin piesi tis thermokrasias mesa se ena potiri krasi , se ena blog  diavazw gia ena group apo auta pou spania vriskoun ton dromo tis epitixias, akouw to tragoudi tous kai einai axiologo, koitaw to kinito apegnwsmena , den perimenw kati etsi apo sinitheia , i epikoinwnia einai sta katw tis , o ouranos  ki autos apsixologitos , sto notia korea auti ti stigmi einai nixta , stin xili twra ypodexonte tin nea mera,  sto sintagma exei poreia , kapou tha xionizei .......i mirwdia tou fagitou me kalei na to elenxw ......

ΠΟΣΟ ΘΑ 'ΘΕΛΑ

Πόσο θα ‘θελα να στρέψω

Μια ελπίδα στον αέρα

Και να την πετάξω

Σαν τόξο στο κενό.

Θα έλεγα ότι όλα αυτά

Που μοιάζουν παραιτήσεις

Είναι ψέμα, κι εγώ

Έχω μια δύναμη μαγική.

Θα έλεγα ότι δεν μετράνε

Οι ξεπουλημένες συνειδήσεις

Θα έλεγα ότι δεν μετράνε

Οι τσέπες αδειανές.

Θα έλεγα ότι τούτη η γη

Που περπατάμε

Μοσχοβόλει κι ανθοφορεί.

Ξέρω πως μια τέτοια δύναμη

Κρύβεται εντός μου

Κι ας είναι ψέμα

Η κάθε λογική.

Ξέρω πως κάθομαι ήσυχη

Στην οποιαδήποτε φυλακή

Γιατί μια τέτοια δύναμη

Κρύβεται εντός μου.

Υ.γ. ψάχνοντας τα συρτάρια μου  βρήκα το ποίημα  που μου είχε αφιερώσει μια πολύ καλή μου φίλη,  λόγια που αυτή την στιγμή θέλω να τα μοιραστώ μαζί σας ….….

auto to kalokairi efyge me ton xeirotero tropo....

to teleutaio post ,itan mia perilipsi gia to poso omorfo itan to kalokairi mexri ekeinh ti stigmi,
ola omws allaxan xafnika , egine oso xeirotero mporouse, oi kales stigmes exanemistikan , mia pikra  megali , ena keno pou den kaliptete me tipota, mono o xronos einai giatros , alla  den mporw na xehasw , otan prokeite gia prosopo , ki xronos mou fenete ligos, me dyskolia mporw na grapsw, na ekfrastw, tis stigmes pou eimai monos ,eimai enas allos anthrwpos........

to kalokairi .....

epistrofi gia liges meres stin athina kai meta xana konta sti thalassa se alles paralies gnwstes kai agnwstes , me parea kali , kai monos, polles eyxaristes gnwrimies , omorfes  stigmes , endiafenon anthrwpoi, sizitiseis se mia plateia enos xwriou parea me raki kai mezedakia, kallitexniko workshop stin paralia, episkepsi se mouseia kai panigiria,   filoxenia ston xenwna mias ekklisias , kolimpi se omorfa nera xwris magio....fotografies polles , alla to kiriotero einai oi gnwrimies me omorfous anthropous ....



kala na pernate oloi sas !!!!

πατρικ λη φερμορ

Τις μέρες που πέρασαν βρέθηκα στη Μάνη , διάβασα ξανά το βιβλίο του πατρικ λη φερμορ για την Μάνη όπως την πρωτοείδε τη δεκαετία του πενήντα, όπως την αγάπησε και την έκανε πατρίδα του ,τώρα έχει αλλάξει πολύ , η γη ακαλλιέργητη θρηνεί , δεν βλέπεις τις μαυροφορεμένες γυναίκες , πολλά έχουν αλλάξει από τότε ,  χρόνια τώρα έμενε μόνιμος στην Καρδαμύλη, είχα πάντα στο μυαλό μου να τον  επισκεφτώ ,αλλά άργησα , σήμερα το πρωί άκουσα στο ράδιο για τον θάνατο του , μια μεγάλη μορφή , ένας ταξιδευτής , ένας πολεμιστής, ένας άνθρωπος με πολλά χαρίσματα μια τεραστία μορφή .

Υ.γ. διαβάστε τα βιβλία του είναι απλά υπέροχα ‘’ Μάνη ‘’, Ρούμελη΄΄ , ‘’η εποχή της δωρεάς ‘’, όπου περιγράφει το ταξίδι που έκανε στα 18 από το Λονδίνο στην Κωνσταντινούπολη με τα πόδια , μια συγκλονιστική εμπειρία, αυτό είναι ο πρώτος τόμος .

the soft parade

μια νυχτα...

Στις παρυφές του χάους έκρυψες το είδωλο σου, κυνηγημένος πάντα από θεριά , μονάχος για άλλη μια φορά , οι σκέψεις του πεσσοα η καλύτερη συντροφιά σου , τα κορίτσια ντυμένα με μπλε στρας όπως ταίριαζε στην περίσταση μοίραζαν τζιν Βομβάη  με στρομπερι , φοβερή αντίθεση μπλε με κόκκινο, και στον τοίχο απέναντι οι σκιές , ασώματες  σκιές  σκυθρωπών ανθρώπων , μια οχλαγωγία , ένας σαματάς χωρίς λόγο, περιφερόσουν μέσα σε ένα πλήθος νεκρό , και πάντα μπροστά σου  αυτή η περσονα της αθηναϊκής καλλιτεχνικής νύχτας , ενα βαμπιρ 

colourmusic