ψιθυριιιιιι.......ζω........

Ψιθυρίζω , ψιθυρίζω αλλά κανείς δεν ακούει μήπως ν’ ανέβω στην ταράτσα και να φωνάξω , είναι τέσσερις το πρωί , θα ξυπνήσει κανείς και θα αρχίσει να με βρίζει , θα βγουν όλοι με τα σώβρακα και θα ακούσουν ευλαβικά , τα σκυλιά θα γαβγίζουν , αλλά μέχρι να ανέβω θα θυμάμαι τι θέλω να πω , κάτι για την τέχνη , κάτι για την αισθητική την προσωπική του καθενός , κάτι για τον μαρσελ ντυσαν , αλλά θα ανέβω θα κατουρήσω από ψηλά   τραγουδώντας  για την αιώνια  λήθη σας .

ειδα εναν σκυλο να σκονταφτει

Ένας καφές  , ένα ποτήρι μπύρα και δυο μπριος , συνόδευσαν την κινηματογραφική , λιτή και περιεκτική κουβέντα μας στον εσωτερικό χώρο ενός καφέ μακριά από τα αδιάκριτα μάτια των περαστικών .

μια βόλτα σε ένα πολυκατάστημα  ,ένα δισκάδικο και ένα βιβλιοπωλείο .

στη Σόλωνος είδα ένα σκύλο να σκοντάφτει .

ο ήλιος έχει πέσει πολύ χαμηλά ,  σπρώχνει τη σκιά μου  μακριά  με το  απαλό του άγγιγμα , σαν γλυπτό του τζιακομεντι διαγράφεται ο αυλός όγκος  της στη γκρίζα πίσσα  .

στη γωνία που θέλω να στρίψω υπάρχει ο κίνδυνος να δω αυτόν που δεν θέλει να με δει , αλλά στην ευθεία υπάρχει ο κίνδυνος να δω αυτόν που δεν θέλω εγώ να δω .

 τίποτα δεν συμβαίνει , κανένα κακό συναπάντημα σήμερα .

έχω υπομονή με τα φανάρια , κοιτάζω αδιάκριτα τους βιαστικούς , στη σκουφά το όζον τσαλακωμένο  κείτεται δίπλα σε σκατά σκύλων (όχι αδέσποτων )  .

ένας περαστικός μυρίζει έντονα τσιγαριλας , μου αρέσει η μυρωδιά του καπνού μόνο στα άτομα που φιλώ στα χείλη ….

…την τελευταία καλοκαιρινή μέρα .

υ.γ. την ευκαιρία την δημιουργείς .

σημειωσεις για την ενοραση ......

* το ποστ ηταν για χθες , μια και σαν χθες το 43 ειπε καλημερα στον κοσμο ο αγαπημενος τραγουδιστης της εφηβειας μου.  τα γραπτα ειναι απο το βιβλιο ''σημειωσεις για την ενοραση'' .

Ο κόσμος γίνεται προφανώς ένα άπειρο, πιθανόν όμως πεπερασμένο, παιχνίδι τράπουλας. Συνδυασμοί εικόνων, παραλλαγές , περιλαμβάνει το κοσμικό παιχνίδι .

Μια ήπια κυριότητα , ακίνδυνη , κατά βάθος στείρα . σε μια εικόνα δεν παραμονεύει ο κίνδυνος .

Οι θεατές ταινιών είναι ήσυχοι βρικόλακες .

Οι ταινίες είναι συλλογές νεκρών εικόνων που τους γίνεται τεχνητή γονιμοποίηση.

Η ταινία παρέχει ένα είδος ψεύτικης αιωνιότητας .

Οι εικόνες γεννιούνται από την απώλεια . απώλεια ‘’φιλικών εκστάσεων΄΄. Το στήθος αφαιρείται και το πρόσωπο επιβάλλει την ψυχρή, περίεργη δυνατή και ανεξιχνίαστη παρουσία του.

Μπορείς να απολαμβάνεις τη ζωή από απόσταση. Μπορείς να κοιτάζεις τα πράγματα χωρίς να τα γεύεσαι. Μπορείς να χαϊδεύεις τη μητέρα μόνο με τα μάτια .

Δεν μπορείς να αγγίξεις αυτά τα φαντάσματα .

Γκρέμισε στέγες , τοίχους , δες με μιας μέσα σε όλα τα δωμάτια .

Είμαστε ικανοποιημένοι με αυτό ‘’που δόθηκε ‘’ στην αναζήτηση της αίσθησης . μεταμορφωθήκαμε από ένα τρελό κορμί που χόρευε στις πλάγιες των λόφων σ΄ ένα ζευγάρι μάτια καρφωμένα στο σκοτάδι.

Μέσα στη μήτρα είμαστε τυφλά ψαριά των σπηλαίων.

Μέσα στο Όνειρο , κούμπωσε τον ύπνο γύρω από το σώμα σαν γάντι. Ελεύθερος τώρα από χώρο και χρόνο . ελεύθερος να διαλυθείς στο καλοκαίρι που κυλάει.

Όλα τα παιχνίδια περιχέουν την ιδέα του θανάτου.

Όταν η διασκέδαση πεθαίνει γίνεται παιχνίδι.

Όταν το σεξ πεθαίνει γίνεται οργασμός .

for today, for john........

για.....

τα σημάδια που αφήνεις .

 τις ανησυχίες του .

τις ταξιδιάρικες εικόνες εντός και εκτός της πόλης.

το σκύλο και το κρεβάτι του.

 Το δέντρο που δεν είσαι .

τα κείμενα σου .

τις ευχές σου.

τις αλήθειες σου .

το γλυκό σου σπίτι .

την φίλια μας .

τις υπέροχες μουσικές και τα κείμενα που τις συνοδεύουν .

τι μου αρέσει ο τρόπος που τα λες .

τι είσαι πρόβατο .

τι έτσι απλά μ΄ αρέσουν αυτά που γράφεις.

την ασυναρτησία σου .

τις απόψεις σου .

διαφορους λογους .

.....απολαμβανω !

αναμνησεις.....

Ανέβηκα τις σκάλες του υπόγειου με το κεφάλι μου γεμάτο εικόνες από το παρελθόν , πολλές ήταν κομμάτι δικό μου , μνήμες που τώρα είναι γλυκές αναμνήσεις , έξω ο κόσμος κάτι περίμενε , άλλος έψαχνε για φράγκα άλλος για παρέα , άλλοι κάπου πήγαιναν βιαστικοί και άλλοι κατέβαιναν τις σκάλες που μόλις είχα ανέβει , στέλνω ένα μήνυμα , απάντηση δεν μπορώ τώρα , άστο για αύριο βράδυ, ‘’ απαντώ αύριο δεν θα μπορώ εγώ , άλλη φορά θα βρεθούμε ‘’ , το μυαλό μου δεν είναι καλός σύμμαχος αυτή τη στιγμή δεν ξέρω πια κατεύθυνση να πάρω , αφήνω το σώμα να με οδηγήσει , το σώμα έχει μνήμη , τη δική του μνήμη….. το σώμα πάντα ξέρει, αρκεί να το εμπιστευτείς .

grave of the fireflies

του Isao Takahata.
έχει χαρακτηριστεί, από ουκ ολίγους,ως μία από τις 10 καλύτερες ταινίες όλων των εποχών, το Grave of The Fireflies, που καταπιάνεται με τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και τις απώλειες που προκάλεσε σε 2 νεαρά παιδιά ο βομβαρδισμός της γενέτειρας τους, του Kobe.