maybe it's true

σουρεαλιστικες καταστασεις ....

Είναι τι , είναι σήμερα παραμονή , άκουσα τα κάλαντα ξώφαλτσα , σχεδόν πριν το ξημέρωμα , πέντε μέτρα πριν φτάσω σπίτι , ήταν από τις συναντήσεις που θα τη  θυμάμαι για χρόνια ,

‘’ει νεαρέ , ει νεαρέ , ναι σε σένα μιλάω ‘’  ακούω μια φωνή από ψηλά ,

‘’περίμενε ,  περίμενε κατεβαίνω τώρα κάτω’’ ,

ήμουν αρκετά νηφάλιος ώστε να φύγω , αλλά η περιέργεια και η καλοσύνη μου με κράτησε  εκεί,

εμφανίστηκε με αριστοκρατικό ντύσιμο , τσιγάρο και μια έκφραση σαν να είχε συναντήσει τον διάολο πριν από μένα …………………. .

μην ταράζεστε της λέω , μα τι να κάνω μου άπαντα , ηρεμήστε λιγάκι της λέω , θα πάω στην αστυνομία μου λέει ,

είναι καταστάσεις που δεν υπάρχουν , παρά μόνο τις ακούς από άλλους .

σε ευχαριστώ μου λέει , μα δεν έκανα κάτι της απαντώ ….είσαστε πολύ ευγενικός  , καλοσύνη σας απαντώ . …………

το πρωί, σχεδόν μεσημέρι  συναντιόμαστε τυχαία στο δρόμο , μου σκάει ένα χαμόγελο , γεμάτο υπονοούμενα , ανταποδίδω …  .

μεσημέρι τώρα πια , ουζακι κάπου στη γειτονία με τον κολλητό να του αφηγούμαι αυτά που έγιναν το προηγούμενο βράδυ ,

υ.γ. για τις κουβέντες με όλους του διάφορους γνωστούς που συνάντησα .

υ.γ. για το νέο χαμάμ που θα ανοίξει σε λίγες μέρες κάπου στο μοναστηράκι και ο άλλος κολλητός το φωτογράφιζε χα χα  .

υ.γ. για το υπέροχο λαιβ στο βιος 

υ.γ. ήταν ένα βράδυ τόσο σουρεαλιστικό , που δύσκολα θα συμβεί ξανά  .

υ.γ. ευχαριστώ το αγόρι για το  ρόδο που μου χάρισε !

υ.γ. συνεχίζω  με να μπλαντη μαιρη

καπως ετσι...

μεσημέρι , μια μπύρα και μια παρέα φοιτητών

τρεις διαφορετικές μάρκες καπνού ,

μια επιλογή , κάτι σαν δυο σε ένα ,

επιλέγω τον ανοιχτό καστανό που καπνίζει

Old  holborn  yellow…..απόγευμα….

……ένα σφηνακι παγωμένη βότκα για  τέλος  .

**λογια σκορπια **

Το σούρουπο αλλάζω διαθέσεις,

Τα άστρα τρεμοσβήνουν , αδύναμα ,θαμπά

… αποδυναμωμένος σαν σκορπισμένη τουλίπα,

Κοκκινόμαυρες πεταλούδες σε γυρεύουν .

-This Is Not For You- Blood Red Shoes

αστρο θαμπο

Έσβησα το pc , έβγαλα το παντελόνι και την μπλούζα έσβησα και το φως να κοιμηθώ , έκλεισα τα μάτια να ταξιδέψω , τη στιγμή που το ραδιόφωνο έπαιζε το ‘’ girl with no eyes ‘’από το συγκρότημα it’s a beautiful day , παλιό αγαπημένο τραγούδι , το τραγούδι δεν με παρέσυρε όπως θα έπρεπε , αντίθετα στο κεφάλι μου  έπαιζε ένα άλλο τραγούδι , η σκέψη μου αυτόματα  μεταφέρθηκε  σε εκείνες τις πρωινές ώρες της πρώτης μέρας του χρόνου , συγκεκριμένα τη στιγμή λίγο πριν τη λήξη των  πάρτι, τη στιγμή που ο ντ τζ παραδοσιακά πλέον έβαζε το τελευταίο ίδιο πάντα  τραγούδι , την εποχή που ακούγοντας το τα όνειρα ήταν ακόμη ζωντανά ,τα ζούσαμε .

Υ.γ. κι αυτή η  μέρα ας μας βρει μ΄ αυτούς που αγαπούμε .

bi-cycle