auto to kalokairi efyge me ton xeirotero tropo....

to teleutaio post ,itan mia perilipsi gia to poso omorfo itan to kalokairi mexri ekeinh ti stigmi,
ola omws allaxan xafnika , egine oso xeirotero mporouse, oi kales stigmes exanemistikan , mia pikra  megali , ena keno pou den kaliptete me tipota, mono o xronos einai giatros , alla  den mporw na xehasw , otan prokeite gia prosopo , ki xronos mou fenete ligos, me dyskolia mporw na grapsw, na ekfrastw, tis stigmes pou eimai monos ,eimai enas allos anthrwpos........

to kalokairi .....

epistrofi gia liges meres stin athina kai meta xana konta sti thalassa se alles paralies gnwstes kai agnwstes , me parea kali , kai monos, polles eyxaristes gnwrimies , omorfes  stigmes , endiafenon anthrwpoi, sizitiseis se mia plateia enos xwriou parea me raki kai mezedakia, kallitexniko workshop stin paralia, episkepsi se mouseia kai panigiria,   filoxenia ston xenwna mias ekklisias , kolimpi se omorfa nera xwris magio....fotografies polles , alla to kiriotero einai oi gnwrimies me omorfous anthropous ....



kala na pernate oloi sas !!!!

πατρικ λη φερμορ

Τις μέρες που πέρασαν βρέθηκα στη Μάνη , διάβασα ξανά το βιβλίο του πατρικ λη φερμορ για την Μάνη όπως την πρωτοείδε τη δεκαετία του πενήντα, όπως την αγάπησε και την έκανε πατρίδα του ,τώρα έχει αλλάξει πολύ , η γη ακαλλιέργητη θρηνεί , δεν βλέπεις τις μαυροφορεμένες γυναίκες , πολλά έχουν αλλάξει από τότε ,  χρόνια τώρα έμενε μόνιμος στην Καρδαμύλη, είχα πάντα στο μυαλό μου να τον  επισκεφτώ ,αλλά άργησα , σήμερα το πρωί άκουσα στο ράδιο για τον θάνατο του , μια μεγάλη μορφή , ένας ταξιδευτής , ένας πολεμιστής, ένας άνθρωπος με πολλά χαρίσματα μια τεραστία μορφή .

Υ.γ. διαβάστε τα βιβλία του είναι απλά υπέροχα ‘’ Μάνη ‘’, Ρούμελη΄΄ , ‘’η εποχή της δωρεάς ‘’, όπου περιγράφει το ταξίδι που έκανε στα 18 από το Λονδίνο στην Κωνσταντινούπολη με τα πόδια , μια συγκλονιστική εμπειρία, αυτό είναι ο πρώτος τόμος .

the soft parade

μια νυχτα...

Στις παρυφές του χάους έκρυψες το είδωλο σου, κυνηγημένος πάντα από θεριά , μονάχος για άλλη μια φορά , οι σκέψεις του πεσσοα η καλύτερη συντροφιά σου , τα κορίτσια ντυμένα με μπλε στρας όπως ταίριαζε στην περίσταση μοίραζαν τζιν Βομβάη  με στρομπερι , φοβερή αντίθεση μπλε με κόκκινο, και στον τοίχο απέναντι οι σκιές , ασώματες  σκιές  σκυθρωπών ανθρώπων , μια οχλαγωγία , ένας σαματάς χωρίς λόγο, περιφερόσουν μέσα σε ένα πλήθος νεκρό , και πάντα μπροστά σου  αυτή η περσονα της αθηναϊκής καλλιτεχνικής νύχτας , ενα βαμπιρ 

colourmusic

ο μαύρος με τον σκύλο ....

Σε σερβίρισε παγωτό με γεύση μόκα το αγαπημένο σου , εκείνος ο μαύρος από τις δυτικές Ινδίες , εκείνος που τριγυρνούσε με τον ανάπηρο σκύλο και μικροί τον περιγελούσαμε, ένας μαύρος βιβλική μορφή που βρίσκεις τι φιγούρα του στα βιβλία της μορισσον , τον επισκέφτηκες σε εκείνη την παράγκα , που τόσα είχαν ακουστεί , μαγευτικές από την ηδονή που σου πρόσφερε, αντικείμενα περίεργα ξένα , τρελές ιστορίες για το καθένα, μια πίπα για οποίο μεταφερμένη από την κίνα , από ένα παράνομο οποιοποτοιο , ο γύπας μαρμαρωμένος να βλέπει τα πάντα, επέστρεψες , λιγάκι χαμένος ,  στεφανωμένος με τα αγρία άνθη του Μαγιού, περίτεχνα πλεγμένα στην κεφαλή σου , πιο όμορφος από ποτέ……