Σάββατο ωραία μέρα σήμερα , κάνω μια βόλτα στο κέντρο μόνος μου αποφεύγω να πάρω τηλέφωνο , θέλω να είμαι μόνος μου , δεν είμαι σε κατάσταση που μπορώ να ανεχτώ πολλά , ήδη νοιώθω πολύ στρεσαρισμένος , νευριασμένος και μαζί μια έντονη μελαγχολία , που δεν έχει να κάνει με το φθινόπωρο , αλλά με όλα όσα δεν συμβαίνουν αυτόν τον καιρό . στην πανεπιστήμιου σήμερα είχε διάφορα χαπενιγκς , ήταν κλειστή για τα αυτοκίνητα, ήταν όμορφα .
Μπαίνω σε ένα μαγαζί αγοράζω ένα τζιν ακριβό αν και μισή τιμή , αλλά μου άρεσε πολύ . κατηφορίζω προς ένα καφέ , έξω τα τραπεζάκια γεμάτα , αράζω στη μπάρα , ήσυχα , ωραία εξυπηρέτηση κόσμος μπαινοβγαίνει . κάποια στιγμή τον βλέπω περνάει προς τα μέσα με μια φίλη του , είχα καιρό να τον δω, δεν με θυμάται είχαμε μιλήσει μια φορά πριν τρία χρόνια περίπου σε ένα πάρτι , τότε δεν άρπαξα την ευκαιρία να τον επισκεφτώ . απολάμβανα τον ελληνικό σκέτο μονό και οι μυρωδιές από τον φρεσκοαλεσμενο καφέ μου έφτιαχναν κάπως τη διάθεση και ξαφνικά λέω μέσα μου θα πάω να του μιλήσω ,θα κάνω το βήμα δεν υπάρχουν περιθώρια για άλλες ήττες , το σκεφτικά το ξανά σκεφτικά , έχω τελειώσει με τον καφέ , ζητάω από τη μπαργούμαν ένα στυλό και ένα χαρτάκι , γράφω αυτά που ήθελα , πληρώνω και κατευθύνομαι προς το τραπέζι του. Εκεί έχει προστεθεί και ένα τρίτο άτομο , ξέρω ποιος είναι αλλά δεν έχει σημασία να το αναφέρω . συγνώμη μπορώ να σας διακόψω για λίγο , ναι μου λέει με ένα ευχάριστο χαμόγελο , του λέω κάτι και μου λέει και το χαρτάκι τι είναι ? για σας , λέω ρίξτε μια μάτια και αν κάτι σας κεντρίσει το ενδιαφέρον επικοινωνούμε, ναι οπωσδήποτε θα το κοιτάξω μου λέει, έκανα ένα βήμα σήμερα ….
Σάββατο 18 Σεπτεμβρίου 2010
Πέμπτη 16 Σεπτεμβρίου 2010
howl
ολη αυτη η παρεα ειναι η συντροφια μου εδω και πολλα χρονια ,ειναι τα βιβλια που επιστρεφω ξανα και ξανα , ζηλευω τη σχεση τους , οχι τοσο αυτα που εγραψαν οσο , ολα αυτα που εκαναν τους ερωτες μεταξυ τους , τα ταξιδια τους , την αγαπη τους , την αλληλεγγυη τους , τα κομματιασματα τους , τους πειραματισμους τους .
υ.γ. το ουρλιαχτο του σιωπηλου πονου , δεν θελω να το ακουσεις ,αλλα να το αισθανθεις , να με καταλαβεις εστω και για λιγο.
υ.γ.
νυχτες πρεμιερας σαββατο δαναος
υ.γ. η εικόνα της ημέρας ....βλέπω μια κυρία σε μεγάλη ηλικία σε ένα καροτσάκι να την πηγαίνει βόλτα μια βοηθός , υ σκέφτομαι υπάρχουν και χειρότερα από τα δικά μου που κάθομαι και μιζεριαζω , αλλά είπαμε ο καθένας τα δικά του έχει και τα βλέπει σαν βουνό δυστυχώς , επιστρέφοντας την βλέπω να έχει αράξει σε ένα καφέ να καπνίζει ένα τσιγάρο με τόση ευχαριστήσει , το πρόσωπο της έλαμπε , τόσο γαλήνιο , σαν ο θάνατος να μην την έχει αγγίξει , να το ζει σαν αιώνια έφηβη .
Τετάρτη 15 Σεπτεμβρίου 2010
συννεφο με παντελονια
Σύννεφο με παντελόνια
Τη σκέψη σας που νείρεται
πάνω στο πλαδαρό μυαλό σας
σάμπως ξιγκόθρεφτος λακές
σ' ένα ντιβάνι λιγδιασμένο,
εγώ θα την τσιγκλάω
επάνω στο ματόβρεχτο κομμάτι της καρδιάς μου.
Φαρμακερός κι αγροίκος πάντα
ως να χορτάσω χλευασμό.
θα 'μαι ακέραιος, όλο κρέας λυσσασμένος
-κι αλλάζοντας απόχρωση σαν ουρανός-
θέλετε-
θα 'μαι η άχραντη ευγένεια
-όχι άντρας πια, μα σύγνεφο με παντελόνια
Τη σκέψη σας που νείρεται
πάνω στο πλαδαρό μυαλό σας
σάμπως ξιγκόθρεφτος λακές
σ' ένα ντιβάνι λιγδιασμένο,
εγώ θα την τσιγκλάω
επάνω στο ματόβρεχτο κομμάτι της καρδιάς μου.
Φαρμακερός κι αγροίκος πάντα
ως να χορτάσω χλευασμό.
Εγώ δεν έχω ουδέ μιαν άσπρη τρίχα στην ψυχή μου
κι ουδέ σταγόνα γεροντίστικης ευγένειας.
Με την τραχιά κραυγή μου κεραυνώνοντας τον κόσμο,
ωραίος τραβάω, τραβάω
εικοσιδυό χρονώ λεβέντης.
κι ουδέ σταγόνα γεροντίστικης ευγένειας.
Με την τραχιά κραυγή μου κεραυνώνοντας τον κόσμο,
ωραίος τραβάω, τραβάω
εικοσιδυό χρονώ λεβέντης.
Εσείς οι αβροί!
Επάνω στα βιολιά ξαπλώνετε τον έρωτα.
Επάνω στα ταμπούρλα ο άξεστος τον έρωτα ξαπλώνει.
Όμως εσείς,
θα το μπορούσατε ποτέ καθώς εγώ,
τον εαυτό σας να γυρίσετε τα μέσα του όξω,
έτσι που να γενείτε ολάκεροι ένα στόμα;
Ελάτε να σας δασκαλέψω,
εσάς τη μπατιστένια απ' το σαλόνι,
εσάς την άψογο υπάλληλο της κοινωνίας των αγγέλων
κι εσάς που ξεφυλλίζετε ήρεμα-ήρεμα τα χείλη σας
σα μια μαγείρισσα που ξεφυλλίζει τις σελίδες του οδηγού μαγειρικής.
ΘέλετεΕπάνω στα βιολιά ξαπλώνετε τον έρωτα.
Επάνω στα ταμπούρλα ο άξεστος τον έρωτα ξαπλώνει.
Όμως εσείς,
θα το μπορούσατε ποτέ καθώς εγώ,
τον εαυτό σας να γυρίσετε τα μέσα του όξω,
έτσι που να γενείτε ολάκεροι ένα στόμα;
Ελάτε να σας δασκαλέψω,
εσάς τη μπατιστένια απ' το σαλόνι,
εσάς την άψογο υπάλληλο της κοινωνίας των αγγέλων
κι εσάς που ξεφυλλίζετε ήρεμα-ήρεμα τα χείλη σας
σα μια μαγείρισσα που ξεφυλλίζει τις σελίδες του οδηγού μαγειρικής.
θα 'μαι ακέραιος, όλο κρέας λυσσασμένος
-κι αλλάζοντας απόχρωση σαν ουρανός-
θέλετε-
θα 'μαι η άχραντη ευγένεια
-όχι άντρας πια, μα σύγνεφο με παντελόνια
Δευτέρα 13 Σεπτεμβρίου 2010
all that you give
Είναι ελάχιστες οι φορές που νομίζεις , ότι μπορείς να κανείς πολλά για κάποιον , που θες να δώσεις ότι έχεις ,
Να μοιραστείς πιο πολλά από αυτά που έχεις , είναι ελάχιστες οι στιγμές που δεν υπολογίζεις τις συνέπειες και τον πόνο ,είναι ελάχιστες οι φορές που νοιώθω τόσο έντονα αυτό το συναίσθημα , είναι ελάχιστες οι φορές που θέλω να το παλέψω ! Κυριακή 12 Σεπτεμβρίου 2010
ten about love
Ο φίλος παρτάκι με κόλασε σε ένα παιχνίδι , να πω δέκα πράγματα που αγαπώ ,
Αγαπώ….
- τον σκύλο μου ( και τα αδέσποτα )
- τα όνειρα που γίνονται πραγματικότητα
- τα βιβλία ( μακροχρόνια σχέση )
- να μαγειρεύω για φίλους
- το συναίσθημα της γλυκιάς μελαγχολίας
- τις συναυλίες ,τη φωτογραφία , τα ταξίδια
- την δημιουργία
- τους φίλους μου
- προσπαθώ να αγαπήσω τον εαυτό μου
- την ελευθέρια και την ειλικρίνεια σε όλες τις σχέσεις
υ.γ. ΑΓΑΠΩ ….τις μέρες που συναντιόμαστε .
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)