Πέμπτη, 30 Δεκεμβρίου 2010

Δευτέρα, 27 Δεκεμβρίου 2010

-ατιτλο-


Μόνο τον ήχο της ακούω , σχεδόν διαφανή στο γκρίζο φόντο ,
Δυο κόκκινα σεντόνια διηγούνται τις χθεσινές χαρές τους σε δημόσια θέα,
Τα νέα που φτάνουν στα αυτιά μου , μακρινά ,αδιάφορα ,
Η μουσική υπόκρουση από την υγρή και σέξι νέα Ορλεάνη .

Υ.γ. τα πράγματα μπορούν να γίνουν καλύτερα , αλλά δεν ξέρω τον τρόπο .

Κυριακή, 26 Δεκεμβρίου 2010

Παρασκευή, 24 Δεκεμβρίου 2010

σουρεαλιστικες καταστασεις ....

Είναι τι , είναι σήμερα παραμονή , άκουσα τα κάλαντα ξώφαλτσα , σχεδόν πριν το ξημέρωμα , πέντε μέτρα πριν φτάσω σπίτι , ήταν από τις συναντήσεις που θα τη  θυμάμαι για χρόνια ,
‘’ει νεαρέ , ει νεαρέ , ναι σε σένα μιλάω ‘’  ακούω μια φωνή από ψηλά ,
‘’περίμενε ,  περίμενε κατεβαίνω τώρα κάτω’’ ,
ήμουν αρκετά νηφάλιος ώστε να φύγω , αλλά η περιέργεια και η καλοσύνη μου με κράτησε  εκεί,
εμφανίστηκε με αριστοκρατικό ντύσιμο , τσιγάρο και μια έκφραση σαν να είχε συναντήσει τον διάολο πριν από μένα …………………. .
μην ταράζεστε της λέω , μα τι να κάνω μου άπαντα , ηρεμήστε λιγάκι της λέω , θα πάω στην αστυνομία μου λέει ,
είναι καταστάσεις που δεν υπάρχουν , παρά μόνο τις ακούς από άλλους .
σε ευχαριστώ μου λέει , μα δεν έκανα κάτι της απαντώ ….είσαστε πολύ ευγενικός  , καλοσύνη σας απαντώ . …………


το πρωί, σχεδόν μεσημέρι  συναντιόμαστε τυχαία στο δρόμο , μου σκάει ένα χαμόγελο , γεμάτο υπονοούμενα , ανταποδίδω …  .

μεσημέρι τώρα πια , ουζακι κάπου στη γειτονία με τον κολλητό να του αφηγούμαι αυτά που έγιναν το προηγούμενο βράδυ ,
υ.γ. για τις κουβέντες με όλους του διάφορους γνωστούς που συνάντησα .
υ.γ. για το νέο χαμάμ που θα ανοίξει σε λίγες μέρες κάπου στο μοναστηράκι και ο άλλος κολλητός το φωτογράφιζε χα χα  .
υ.γ. για το υπέροχο λαιβ στο βιος 
υ.γ. ήταν ένα βράδυ τόσο σουρεαλιστικό , που δύσκολα θα συμβεί ξανά  .
υ.γ. ευχαριστώ το αγόρι για το  ρόδο που μου χάρισε !
υ.γ. συνεχίζω  με να μπλαντη μαιρη

Τετάρτη, 22 Δεκεμβρίου 2010

καπως ετσι...




μεσημέρι , μια μπύρα και μια παρέα φοιτητών
τρεις διαφορετικές μάρκες καπνού ,
μια επιλογή , κάτι σαν δυο σε ένα ,
επιλέγω τον ανοιχτό καστανό που καπνίζει
Old  holborn  yellow…..απόγευμα….
……ένα σφηνακι παγωμένη βότκα για  τέλος  .

Τρίτη, 21 Δεκεμβρίου 2010

**λογια σκορπια **

Το σούρουπο αλλάζω διαθέσεις,
Τα άστρα τρεμοσβήνουν , αδύναμα ,θαμπά
… αποδυναμωμένος σαν σκορπισμένη τουλίπα,
Κοκκινόμαυρες πεταλούδες σε γυρεύουν .

-This Is Not For You- Blood Red Shoes







Σάββατο, 18 Δεκεμβρίου 2010

αστρο θαμπο

Έσβησα το pc , έβγαλα το παντελόνι και την μπλούζα έσβησα και το φως να κοιμηθώ , έκλεισα τα μάτια να ταξιδέψω , τη στιγμή που το ραδιόφωνο έπαιζε το ‘’ girl with no eyes ‘’από το συγκρότημα its a beautiful day , παλιό αγαπημένο τραγούδι , το τραγούδι δεν με παρέσυρε όπως θα έπρεπε , αντίθετα στο κεφάλι μου  έπαιζε ένα άλλο τραγούδι , η σκέψη μου αυτόματα  μεταφέρθηκε  σε εκείνες τις πρωινές ώρες της πρώτης μέρας του χρόνου , συγκεκριμένα τη στιγμή λίγο πριν τη λήξη των  πάρτι, τη στιγμή που ο ντ τζ παραδοσιακά πλέον έβαζε το τελευταίο ίδιο πάντα  τραγούδι , την εποχή που ακούγοντας το τα όνειρα ήταν ακόμη ζωντανά ,τα ζούσαμε .

Υ.γ. κι αυτή η  μέρα ας μας βρει μ΄ αυτούς που αγαπούμε .

Παρασκευή, 17 Δεκεμβρίου 2010

Πέμπτη, 16 Δεκεμβρίου 2010

πρωινος μονολογος ....

Ώστε είσαι σίγουρος , δεν θες να κοιτάς προς τα πίσω όταν φεύγεις , όταν φεύγεις οριστικά ,
Διάβασε καλά , πολύ καλά αυτό που σου ξετυλίγεται μπροστά σου τώρα , ώστε όταν το παρόν σου γίνει παρελθόν να μην χρειαστεί να ρίχνεις κλεφτές ματιές σε κάτι το οποίο ο χρόνος το έχει αλλοιώσει, σε κάτι το οποίο μόνο πίσω μπορεί να σε πάει .

Sweetest Kill




δεν μ΄ αρεσει να συγχωρω
συνηθως αδιαφορω
δεν ξεχνω

Τετάρτη, 15 Δεκεμβρίου 2010

τα χναρια

Συνεχίζοντας την πορεία προς το άγνωστο, απομακρύνομαι από αυτό που υπήρξε η αφετηρία ,  την αρχή του κάθε ξεχωριστού γεγονότος , μόνο μικρές αντανακλάσεις τους φτάνουν στα μάτια μου , εκεί στις στροφές να  μου θυμίζουν λίγο πως ήταν το κάθε γεγονός  , κανένας φυσιοδίφης δεν θα  μπορέσει να αποκωδικοποιήσει τα  χνάρια του ψέματος, είναι φτιαγμένο από  αγνά υλικά.

Τρίτη, 14 Δεκεμβρίου 2010

αναβολη

Σήμερα 
            αναβάλλω κάτι που ήθελα να γράψω για κάποια άλλη μέρα ,
            Επισκέφτηκα το σούπερ μάρκετ , με κουράζει όλη αυτή η αχαλίνωτη κατανάλωση ,
            Έβαλα ένα πλυντήριο να πλύνει τις μαύρες διαθέσεις μου ,
            Ο καιρός έχει βελτιωθεί και η διάθεση μου τραβάει αντίθετη πορεία ,
            Τα λεωφορεία απεργούν , καλό γιατί αρχίζει ο κόσμος να περπατάει,
            Όλοι κάνουν δηλώσεις για πράγματα που δεν τα γνωρίζουν και δεν τους αφορούν,
            Η μέρα είναι πιο μικρή από τη χθεσινή, αλλά η νύχτα θα είναι μεγάλη,
            Κάτι σκέφτομαι συνεχεία και θέλω να το εκφράσω αλλά δεν είμαι σίγουρος,


Υπάρχει μια κίνηση που μπορεί να γίνει στο κενό ?
          Απουσιάζουν τέσσερις λέξεις που θα άλλαζαν το νόημα του κειμένου .


Ο ήχος έρχεται από τη χώρα των ξωτικών να συντροφεύει τη μελαγχολία …..


stars ......

Σάββατο, 11 Δεκεμβρίου 2010

Παρασκευή, 10 Δεκεμβρίου 2010

ψιθυριιιιιι.......ζω........

Ψιθυρίζω , ψιθυρίζω αλλά κανείς δεν ακούει μήπως ν’ ανέβω στην ταράτσα και να φωνάξω , είναι τέσσερις το πρωί , θα ξυπνήσει κανείς και θα αρχίσει να με βρίζει , θα βγουν όλοι με τα σώβρακα και θα ακούσουν ευλαβικά , τα σκυλιά θα γαβγίζουν , αλλά μέχρι να ανέβω θα θυμάμαι τι θέλω να πω , κάτι για την τέχνη , κάτι για την αισθητική την προσωπική του καθενός , κάτι για τον μαρσελ ντυσαν , αλλά θα ανέβω θα κατουρήσω από ψηλά   τραγουδώντας  για την αιώνια  λήθη σας .

Πέμπτη, 9 Δεκεμβρίου 2010

ειδα εναν σκυλο να σκονταφτει


Ένας καφές  , ένα ποτήρι μπύρα και δυο μπριος , συνόδευσαν την κινηματογραφική , λιτή και περιεκτική κουβέντα μας στον εσωτερικό χώρο ενός καφέ μακριά από τα αδιάκριτα μάτια των περαστικών .
μια βόλτα σε ένα πολυκατάστημα  ,ένα δισκάδικο και ένα βιβλιοπωλείο .
στη Σόλωνος είδα ένα σκύλο να σκοντάφτει .
ο ήλιος έχει πέσει πολύ χαμηλά ,  σπρώχνει τη σκιά μου  μακριά  με το  απαλό του άγγιγμα , σαν γλυπτό του τζιακομεντι διαγράφεται ο αυλός όγκος  της στη γκρίζα πίσσα  .
στη γωνία που θέλω να στρίψω υπάρχει ο κίνδυνος να δω αυτόν που δεν θέλει να με δει , αλλά στην ευθεία υπάρχει ο κίνδυνος να δω αυτόν που δεν θέλω εγώ να δω .
 τίποτα δεν συμβαίνει , κανένα κακό συναπάντημα σήμερα .
έχω υπομονή με τα φανάρια , κοιτάζω αδιάκριτα τους βιαστικούς , στη σκουφά το όζον τσαλακωμένο  κείτεται δίπλα σε σκατά σκύλων (όχι αδέσποτων )  .
ένας περαστικός μυρίζει έντονα τσιγαριλας , μου αρέσει η μυρωδιά του καπνού μόνο στα άτομα που φιλώ στα χείλη ….
την τελευταία καλοκαιρινή μέρα .




υ.γ. την ευκαιρία την δημιουργείς .

σημειωσεις για την ενοραση ......



* το ποστ ηταν για χθες , μια και σαν χθες το 43 ειπε καλημερα στον κοσμο ο αγαπημενος τραγουδιστης της εφηβειας μου.  τα γραπτα ειναι απο το βιβλιο ''σημειωσεις για την ενοραση'' .




Ο κόσμος γίνεται προφανώς ένα άπειρο, πιθανόν όμως πεπερασμένο, παιχνίδι τράπουλας. Συνδυασμοί εικόνων, παραλλαγές , περιλαμβάνει το κοσμικό παιχνίδι .

Μια ήπια κυριότητα , ακίνδυνη , κατά βάθος στείρα . σε μια εικόνα δεν παραμονεύει ο κίνδυνος .



Οι θεατές ταινιών είναι ήσυχοι βρικόλακες .


Οι ταινίες είναι συλλογές νεκρών εικόνων που τους γίνεται τεχνητή γονιμοποίηση.

Η ταινία παρέχει ένα είδος ψεύτικης αιωνιότητας .

Οι εικόνες γεννιούνται από την απώλεια . απώλεια ‘’φιλικών εκστάσεων΄΄. Το στήθος αφαιρείται και το πρόσωπο επιβάλλει την ψυχρή, περίεργη δυνατή και ανεξιχνίαστη παρουσία του.

Μπορείς να απολαμβάνεις τη ζωή από απόσταση. Μπορείς να κοιτάζεις τα πράγματα χωρίς να τα γεύεσαι. Μπορείς να χαϊδεύεις τη μητέρα μόνο με τα μάτια .

Δεν μπορείς να αγγίξεις αυτά τα φαντάσματα .


Γκρέμισε στέγες , τοίχους , δες με μιας μέσα σε όλα τα δωμάτια .

Είμαστε ικανοποιημένοι με αυτό ‘’που δόθηκε ‘’ στην αναζήτηση της αίσθησης . μεταμορφωθήκαμε από ένα τρελό κορμί που χόρευε στις πλάγιες των λόφων σ΄ ένα ζευγάρι μάτια καρφωμένα στο σκοτάδι.

Μέσα στη μήτρα είμαστε τυφλά ψαριά των σπηλαίων.


Μέσα στο Όνειρο , κούμπωσε τον ύπνο γύρω από το σώμα σαν γάντι. Ελεύθερος τώρα από χώρο και χρόνο . ελεύθερος να διαλυθείς στο καλοκαίρι που κυλάει.

Όλα τα παιχνίδια περιχέουν την ιδέα του θανάτου.


Όταν η διασκέδαση πεθαίνει γίνεται παιχνίδι.
Όταν το σεξ πεθαίνει γίνεται οργασμός .

Τετάρτη, 8 Δεκεμβρίου 2010

Σάββατο, 4 Δεκεμβρίου 2010

αναμνησεις.....

Ανέβηκα τις σκάλες του υπόγειου με το κεφάλι μου γεμάτο εικόνες από το παρελθόν , πολλές ήταν κομμάτι δικό μου , μνήμες που τώρα είναι γλυκές αναμνήσεις , έξω ο κόσμος κάτι περίμενε , άλλος έψαχνε για φράγκα άλλος για παρέα , άλλοι κάπου πήγαιναν βιαστικοί και άλλοι κατέβαιναν τις σκάλες που μόλις είχα ανέβει , στέλνω ένα μήνυμα , απάντηση δεν μπορώ τώρα , άστο για αύριο βράδυ, ‘’ απαντώ αύριο δεν θα μπορώ εγώ , άλλη φορά θα βρεθούμε ‘’ , το μυαλό μου δεν είναι καλός σύμμαχος αυτή τη στιγμή δεν ξέρω πια κατεύθυνση να πάρω , αφήνω το σώμα να με οδηγήσει , το σώμα έχει μνήμη , τη δική του μνήμη….. το σώμα πάντα ξέρει, αρκεί να το εμπιστευτείς .





Πέμπτη, 2 Δεκεμβρίου 2010

grave of the fireflies




του Isao Takahata.
έχει χαρακτηριστεί, από ουκ ολίγους,ως μία από τις 10 καλύτερες ταινίες όλων των εποχών, το Grave of The Fireflies, που καταπιάνεται με τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και τις απώλειες που προκάλεσε σε 2 νεαρά παιδιά ο βομβαρδισμός της γενέτειρας τους, του Kobe.

Τετάρτη, 1 Δεκεμβρίου 2010

το χειμωνα......

...... μου αρέσει να τρώω παγωτό καϊμάκι με σιρόπι από γλυκό του κουταλιού ,
Να στύβω ρόδια και να πίνω το χυμό τους , να φυσάει βοριάς και να περπατάω με το πρόσωπο παγωμένο , να έχει συννεφιά όπως σήμερα , να συναντώ φίλους  απρόσμενα και να τα πίνουμε σε μικρά μπαράκια τα μεσημέρια όταν ξαφνικά έξω έχει νυχτώσει ,αλλά δεν πάω σπίτι συνεχίζω σε άλλο μπαράκι να ακούσω το φίλο ντι τζει ,
Να μαγειρεύω για φίλους( αυτό έχω πολύ καιρό να το κάνω ) , οι φωτογραφικές βόλτες στο κέντρο της πόλης, οι επισκέψεις σε μουσεία και γκαλερί  , οι βόλτες σε ερημικές παράλιες τις συννεφιασμένες ημέρες , οι μοναχικοί καφέδες εξερευνώντας τα βλέμματα των διπλανών και των περαστικών , οι ξαφνικές σπάνιες  χιονοπτώσεις στην Αθήνα , το σεξ με  γνωστούς της μιας ώρας, το διάβασμα ενός καλού βιβλίου που μου έχουν κάνει δώρο , τα φυτά που ανθίζουν μέσα στο κρύο δίνοντας αισιοδοξία , το φως του χειμώνα πριν την δύση ,τα πρωινά  να ξυπνάω σε ξένα κρεβάτια να ντύνομαι αθόρυβα και να φεύγω αφήνοντας πίσω μου έναν σπόρο  από   νάρκισσο     .
Υ.γ. τα απρόσμενα δώρα !


into the woods